14 12 2009

Δεν είναι υπέροχο όταν έχεις ανθρώπους που σε αγαπούν και αγαπάς?

Όλοι το έχουμε ζήσει έστω και μια φορά στην ζωή μας .

Καθώς οι γιορτές πλησιάζουν νιώθουμε την ανάγκη λίγο περισσότερο απο τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου να βρεθούμε με αυτούς τους ανθρώπους και να περάσουμε οσο το δυνατόν καλύτερα..

Κάποιες φορές τα Χριστούγεννα έρχονται λίγο νωρίτερα ή και λίγο αργότερα. Εξαρτάται από εμάς και την προσμονή μας.Καμιά φορά εξαρτάται και από το πόσο έτοιμοι είμαστε να τα βάλουμε στην ψυχή μας.

Δεν είμαι ιδιαίτερα κοντά με τον όρο Χριστούγεννα αλλά συνειδητοποίησα ότι για εμένα τα Χριστούγεννα μόλις ήρθαν.Και κάπως έτσι κατάλαβα και το νόημα τους.

Περιμένουν στο αεροδρόμιο , και θα είμαι εκεί για να τα υποδεχτώ με ανοιχτές αγκαλιές.
Δε θα πω πολλά ..
Θα κρεμάσω και φέτος το καμπανάκι μου στην εξώπορτα και θα περιμένω τα ¨Χριστούγεννα¨ να το χτυπήσουν…

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!   🙂

Advertisements




5 12 2009

Σταματήστε με θέλω να τα διαβάσω όλαααα!!Πόσες φορές την έχουμε πει αυτή την φράση καθώς κυκλοφορούμε ανάμεσα στα βιβλία ενός βιβλιοπωλείου..Πόσες φορές έχουμε κάνει εκείνη την συζήτηση ,την ενοχλητική…αυτή με τον βιβλιοπώλη που του ζητάμε να προτείνει κάτι ,τον τρελαίνουμε και τελικά φεύγουμε από το βιβλιοπωλείο με κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που θέλαμε εξ αρχής.

Δεν γίνεται δυστυχώς να τα διαβάσεις ΟΛΑ αγαπητέ αναγνώστη ..Το ξέρω πως θα το ήθελες πολύ αλλά τελικά ίσως να είναι και καλύτερα έτσι.Μη βιάζεστε ,αυτό το κείμενο δεν είναι άλλο ένα κείμενο για το βιβλίο και την αξία του.Και δεν θα αναφερθώ σε βιβλία τα οποία ¨πρέπει¨ να τα διαβάσουμε όλοι..άλλωστε το ¨πρέπει¨ το καθορίζουμε εμείς ανάλογα με το τι θεωρούμε πως μας αρέσει μας αγγίζει και μας κάνει να αγαπάμε τόσο το διάβασμα.

Σκεφτόμουν λοιπόν χθες που τελείωσα ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο μια φράση ενός Ούγγρου συγγραφέα , του Τίμπορ Φίσερ, του οποίου το βιβλίο διάβασα μέσα στην συγκεκριμένη βιβλιοθήκη(ναι και εδώ τέτοιες έχουμε..) ενός Ούγγρικου χωριού, του Κέσται.»Η ζωή είναι πολύ σύντομη για τα καλά βιβλία, πρέπει να διαβάζουμε μόνο εξαιρετικά βιβλία».(Η αλήθεια ειναι πως απλα την πρώτη του σελίδα διάβασα εκεί, αλλά το μέρος και τα τόσες εκατοντάδες βιβλία αμέσως φούντωσαν την περιέργεια μου.)

Το «εξαιρετικό» είναι κάτι συνήθως υποκειμενικό.Και αυτό, επειδή εμπεριέχει το στοιχείο της υπερβολής.Δε λέω, υπάρχουν κοινώς αποδεκτά εξαιρετικά βιβλία, απλά εδώ θέλω να δώσω την ερμηνεία που κατά τη γνώμη μου απέδωσε στην λέξη ο συγγραφέας.
Για τον κάθε ένα απο μας ένα εξαιρετικό βιβλίο είναι ένα βιβλίο που το νιώσαμε, που βιώσαμε τις καταστάσεις που περιέγραφε μέσα από κάθε λέξη του, που μας τάραξε που μας έκανε χαρούμενους που που που ..και η λίστα συνεχίζεται αν κανείς  συλλογιστεί ολα αυτά που του προσέφερε αυτό το ¨εξαιρετικό¨ βιβλίο που διάβασε.
αλλά μάλλον υποσχέθηκα πως δεν θα το αναλύσω αυτό,και δε θα το κάνω..





28 11 2009

Λατρεύω το αγριοραδίκι γιατι καθώς το φυσάς βλέπεις να διασκορπίζονται τα φύλλα του στον άνεμο και έχεις την αίσθηση πως ποτέ δεν θα ακουμπήσουν ξανά στη γη.

Κάνοντας απολογισμό , σκεφτόμαστε τις στιγμές που θα θέλαμε να παγώσουμε,τις στιγμές εκείνες που μας έχουν αφήσει μια ιδιαίτερη ανάμνηση που θα θέλαμε να κρατήσει για πάντα.Η αναθύμιση αυτών των γεγονότων είναι που μας αφήνει την αίσθηση ότι όλη μας η ζωή είναι ένα »κομπολόι» από στιγμές και αναμνήσεις.Μπορεί πολλές φορές να είναι πολύ έντονες αρκετές για να μας κάνουν να νιώθουμε απλά παρατηρητές και τότε είναι που αποκτούν μεγαλύτερη διάρκεια..

Και κάπως έτσι έρχομαι στα λόγια του αγαπημένου μας ποιητή Ελύτη :

<<Ὅτι μπόρεσα ν΄ ἀποχτήσω μία ζωὴ ἀπὸ πράξεις ὁρατὲς γιὰ ὅλους, ἑπομένως νὰ κερδίσω τὴν ἴδια μου διαφάνεια, τὸ χρωστῶ σ΄ ἕνα εἶδος εἰδικοῦ θάρρους ποὺ μοῦ ῾δωκεν ἡ Ποίηση: νὰ γίνομαι ἄνεμος γιὰ τὸ χαρταετὸ καὶ χαρταετὸς γιὰ τὸν ἄνεμο, ἀκόμη καὶ ὅταν οὐρανὸς δὲν ὑπάρχει.>>





21 11 2009

Tην βλέπεις και σκέφτεσαι: Μμ,  θα μείνει έτσι; Θα γίνει πεταλούδα;; Καλύτερα να μην μείνει έτσι, γιατι είναι αρκετά περίεργη, και δεν ξέρεις αν την πατήσεις( καταλάθος πάντα), και μετά γυρίσει πετώντας για να σε εκδικηθεί(Μαλλον δεν θα γυρίσει δηλαδή αφου θα την εχεις πατησει..).

Τον τελευταίο καιρό βίωσα αρκετές περιπτώσεις οπου έπρεπε να ψάχνω πίσω απο τα λόγια και τις πράξεις των ανθρώπων ( haven’t we all..) και μπορώ να πω πως κουράστηκα..Βρε παιδιά βρε παιδια γινετε πεταλούδες και πείτε μας ό,τι θέλετε αργά, καθαρά και ξάστερα..θα εχετε ,αν όχι καλύτερα, σίγουρα γρηγορότερα αποτελέσματα! Ή μπορείτε να μείνετε και κάμπιες (αλλωστε ζουν περισσότερο απο τις πεταλούδες) και να συνεχίσετε αυτο το βιολί… Α, εγω δεν ξέρω, δεν θα είμαι εδώ για να δω… Θα έχω γίνει πεταλούδαααα!!





14 11 2009

Όμορφη Πόλη...

Είχα νοσταλγήσει να κατέβω  στο κέντρο του Ηρακλείου.Μου αρέσει να κοιτάω τον κόσμο..Με αφορμή μια συνάντηση και με μεγάλη χαρά αποφάσισα να πάρω τον δρόμο..Μέσα στο λεωφορείο -πολύς κόσμος- η ώρα πέρασε γρήγορα μιλώντας με την φίλη μου την Μαρία καθως σχολιάζαμε το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη <<Όμορφη Πόλη>>.’Ηταν η δική της έμπνευση βλέποντας αυτή τη φωτογραφία.Σκέφτηκα λοιπόν να γράψω μερικούς στίχους του τραγουδιού για να σας προκαλέσω να μου απαντήσετε με τα σχόλια σας….Για να δούμε….

Όμορφη πόλη, φωνές, μουσικές,
απέραντοι δρόμοι, κλεμμένες ματιές,
ο ήλιος χρυσίζει χέρια σπαρμένα,
βουνά και γιαπιά, πελάγη απλωμένα.

Θα γίνεις δικιά μου πριν έρθει η νύχτα,
τα χλωμά τα φώτα πριν ρίξουν δίχτυα,
θα γίνεις δικιά μου.

Η νύχτα έφτασε τα παράθυρα κλείσαν,
η νύχτα έπεσε οι δρόμοι χαθήκαν.





7 11 2009

Άγιος Μηνάς Ηράκλειο

Καθώς το blog μας είναι »νεαρό» σκέφτηκα να δημοσιεύσω μια φωτογραφία ενός παιδιού. Γιατί τα παιδιά έχουν μια καταπληκτική ικανότητα που όλοι μας λίγο-πολύ έχουμε ξεχάσει. Αντιμετωπίζουν τη ζωή με τα μόνα δύο πράγματα που έχουν, δημιουργικότητα και φαντασία. Και ξέρω πως αυτό το blog έχει ως γνώμονα αυτά τα δύο. Καλή μας αρχή λοιπόν!